Donderdag 12 februari

Het is de hoogste tijd voor een fietstocht. Om in de zon te zitten is het veel te warm, op de fiets is het heerlijk. We gaan de Amandelvallei in voor een tochtje naar het gehucht Oumesnat. Daar zit een museum, het zogenaamde “La Maison Traditionnelle”. We zijn er al een paar keer geweest en slaan het deze keer over. En ook het terras van het ernaast gelegen hotel. We hebben onthouden dat de koffie er de vorige keer niet te drinken was. Het bezoek blijft deze keer beperkt tot een rondje geitenpaadjes. Een paar jaar geleden zat er ergens goed verstopt nog een olijvenpers. Daar liep een ezeltje rondjes en liet een verticale molensteen rond draaien. Die plette de olijven op een horizontale steen. Natuurlijk gaan we er even kijken, maar de perserij is totaal ontmanteld en het lijkt nooit meer goed te komen. Jammer voor de toeristen, maar goed voor het ezeltje.             Na de fietstocht komen we bij in de schaduw van de palmbomen voor ons terras: het is veel te warm in de zon.                                   Na de middagborrel op het terras van Gerrie en Annie, gaan we met z’n vieren eten bij Restaurant Harbaz. We kiezen iets van de kaart wat we nog niet eerder gegeten hebben; de volgende keer zeker iets anders.